! سه هزار تومان ناقابل و بلك سبث

امروز بعد از تمرين به يك كنسرت موسيقي راك رفتيم . سه هزار تومان مي دادي و اجرا هايي از متاليكا ، بلك سبث ، جوداس پرييست و مگادث را مي شنيدي . البته به اين دست اجراها كنسرت نمي شود گفت ، در اصل يك جور اجراي كوچك از بچه هاي مجتمع موسيقي نمي دانم چي چي وابسته به وزارت فرهنگ و علوم بود. باز هم استعداد بچه ها را مي بيني كه اگر امكانات و موقعيت داشتند به چه تبديل مي شد ! كارشان خوب بود به نسبت اما خب در حوض كه نمي شود نهنگ شكار كرد ضمن اين كه چه چيزي در دنيا مي تواند از نشسته تماشا كردن اجراي ترانه هاي موسيقي راك مسخره تر باشد؟...سيستم صدابرداري هم كه خب هيچ . وقتي در كنسرت شجريان ان افتضاح به بار مي ايد واي به حال باقي دست اندر كاران موسيقي اين كشور. دوستان و طرفداران سبك هوي متال هم كه واقعا همه را شرمنده مي كنند. نمي دانم اين همه انرژي انباشته شده در وجود اين بندگان خدا بالاخره چه جوري بايد خالي شود؟ اين دوستان واقعا - ان طور كه اكثرشان وانمود مي كنند- ونداليست و انارشيست نيستند فقط نمي دانند انرژي شان را كجا خالي كنند. در محفل گرم خانواده كه نمي شود بحران هاي جواني را تخليه كرد. مي ماند يك شبه كنسرت كه هر چه در دل دارند به نمايش بگذارند. در مورد اين بحث و اصولا وجود موسيقي راك در ايران يك بحث جالب با اديب وحداني پارسال در يكي از كافه هاي گاندي داشتيم كه در فصل نامه اهنگ ويژه بهار 1384 به چاپ رسيد. خلاصه اين كه نفهميديم بالاخره راك در ايران مجاز است يا خير؟! و اين پا در هوايي براي اش از همه چيز بدتر است.