...خداحافظ

يك نفر دارد مي رود . بخشي از خاطرات كودكي ام است . در خيلي از تصاويري كه از كودكي ام به ياد دارم حضور دارد . اولين بار است كه مرگ را در زندگي ام اين قدر نزديك حس مي كنم . تازه فهميدم هيچ وقت نمي دانستم مرگ چه جور چيزي است . همه چيز فرو مي پاشد . همه چيز در ذهن ام فرو مي پاشد . لحظه اي كه مرگ را ديدم درست روي تخت خوابيده بودي . احساس مي كنم قدرت اش را ندارم دوباره به ديدن اش بروم . مي دانم مرگ قوي تر شده و هيچ كس و هيچ چيز نمي تواند متوقف اش كند . بعد از تو همه چيز چه شكلي خواهد شد؟ ... چرا تو؟ ... خسته اي ؟ ... نمي خواهي بروي ...مي دانم ... به خاطر خيلي از چيزها نمي خواهي بروي ... وقتي آدم مي بيند هيچ كاري از دست اش بر نمي آيد ديوانه مي شود ... خسته اي ؟ ...هيچ كس نمي تواند بداند چقدر خسته اي ... بخواب...همه چيز درست مي شود...باد به صورت ات مي خورد و تو دوباره آنجايي ... مثل همان موقع ها كه در عكس تولد ما مي خنديدي ... رها